عــاقــلان داننــد!

نقل مطالب این تارنگار، با ذکر نام کامل نویسنده/مترجم بلامانع است

نشانه های ماتم زدگی کودکان (روانشناسی کودک)

نشانه‌های ماتم‌زدگی

کودکان

  

نویسنده: کریستینه زایگر

 

برگرداننده: امیر حسین اکبری شالچی

 

 

هر کودکی سوگ‌‌زدگی خود را به گونه‌ای ویژه‌ی خود نشان می‌دهد و معمولا ماتم گرفتن کودک با بزرگسال هیچ همانند نیست.

 

*کودکان اغلب واژگانی را که برای رساندن ماتم و سوگ‌زدگی خود به آنها نیازمندند، پیدا نمی‌کنند. آنها سوگ‌زدگی را بیشتر در بازی و فعالیت‌ها یا با دگرگون شدن رفتارهای خود پدیدار می‌سازند.

 

*کودکان، دیگر ذوقی برای چیزهایی که پیشتر مایه‌ی سرگرمی و لذتشان بوده نشان نمی‌دهند و دیگر شادی پیوسته به آنها را ندارند، یا اینکه از کسانی که مهم شمرده می‌شوند، می‌ترسند یا هراس از مرگ به دلشان می‌افتد. آشفتگی خواب و عدم تمرکز هم معمولا پیش می‌آید.

 

*احساس‌ها بر کودکان چیره می‌شوند و برخی از آنان درنمی‌یابند چه دارد برایشان روی می‌دهد. برخی دیگر هیچ واکنش احساسی از خود نشان نمی‌دهند، زندگی خود را به گونه‌ای که گویی هیچ رویدادی رخ نداده، دنباله می‌گیرند. این نکته‌ای است که بسیاری از بزرگسالان آن را درست درنمی‌یابند، چون آنها گمان می‌کنند که هر گونه سوگواری باید همراه با گریه باشد. اما اشک تنها نشانه‌ی ماتم‌زدگی نیست.

 

*واکنش معمول کودکان این است که همه چیز را پس می‌زنند و به این و آن می‌پرند، و آسیبی که دیده‌اند از نگاهشان ناحق است.

 

*احساس‌های کودکان تندتر از بزرگسالان دگرگون می‌گردند. اگر هم‌اینک بسیار اندوهناک باشند در یک چشم به هم زدن می‌توانند به خنده درآیند.

 

*احساس گناه هم بسیار پیش می‌آید. حتی برخی از آنان می‌پندارند که مرگ، در پی اندیشه‌ها و آرزوهای آنها روی داده، یا چون می‌بینند دیگری مرده و خود هنوز زنده‌اند، احساس گناه می‌کنند.

 

*برخی از کودکان به دوره‌های پیشین زندگی خود برمی‌گردند و آنچه را که پیش از این آموخته بوده‌اند فراموش می‌کنند. شاید باز بسترشان را خیس کنند. گاهی هم خودباوری خود را از دست می‌دهند و باور نمی‌کنند چه کارهایی به خوبی از دستشان ساخته است.

 

*رفتار برخی از کودکان در آغاز مانند آن کسی که درگذشته می‌شود یا یکی از چیزهای او را همراهشان نگاه می‌دارند تا وی را نزدیک خود احساس نمایند.

 

هنگامی که فرزند شما به دامن سوگ درمی‌غلتد، نیاز ویژه‌ای به یاری شما دارد. این نیاز زمانی که مرگ، اندوه‌انگیزتر باشد، برای نمونه اگر همراه با خشونت بوده یا به گونه‌ی خودکشی روی داده باشد، بیشتر می‌شود. گرترود فینگر در کتابش به نشانه‌های چنین حالتی پرداخته است، برای نمونه: نبود واکنش احساسی، آرام ماندن برای زمانی دراز، ترس بیش از اندازه، بیماری‌ها، سانحه‌ها، اندیشه‌ی خودکشی و یا هر بیماری را منجر به مرگ پنداشتن.

 

 

سرچشمه‌ها:

 

Gertraud Finger: Mit Kindern trauern, Kreuz, Stuttgart 2001

Daniela Tausch-Flammer, Lis Bickel: Wenn Kinder nach dem Sterben fragen. Ein Begleitbuch fuer Kinder, Eltern und Erzieher. Herder, Freiburg 1998

www.trauernde-kinder.de